Wolna Myśl Filozoficzna

Czas, zmiany, co dalej…?

riddickpz — Tue, 13 Dec 2011 22:25:11 +0000

Niezmiernie się zdziwiłem widząc, że ostatni wpis pochodzi jeszcze z września. Nie wiem jak to się stało, że tak szybko ten czas minął, ale to jest niesamowite. Jeszcze wczoraj był wrzesień i beztrosko szalałem autem ciesząc się jak tylko się da ze wszystkiego co mnie otaczało. Ale zaczęły się studia i coś się zmieniło… Wybierając wschodoznawstwo, byłem pełen zapału i nadziei na rozwój, poszerzenie horyzontów umysłowych, nauki ciekawych rzeczy i wszystkiego dobrego czego można spodziewać się po studiach.

Zawiodłem się. Myślałem że uniwersytet przyczyni się do mojego rozwoju, a nie do zastoju. spodziewałem się rzetelności a tu jej rażący brak. Więcej rzeczy trzeba dowiadywać się samodzielnie i we własnym interesie, bo nikt nigdzie nic nie wie… Organizacja do niczego, wykładowcy… No to już w 95% jest porażka na całego.

W międzyczasie, podczas drobnego załamania, wstąpiłem do Kościoła Polskokatolickiego… Nie wiem, nie za bardzo wiem dlaczego robiłem wiele rzeczy w ostatnim czasie… Dostałem propozycję, żeby w przyszłym roku akademickim podjąć naukę w seminarium, ale jak na razie rozważam to czysto teoretycznie… Chcę się stąd wyrwać, wydostać z tego miasta, mam wszystkiego dosyć co mi się z tym więzieniem kojarzy. Wyjechać, pojechać przed siebie i nigdy nie wracać, nie wspominać, wyrzucić z pamięci zdarzenia, pewne osoby… Inaczej pewnie oszaleje tu… Zobaczę co czas przyniesie w przyszłym półroczu, ale powoli jest coraz gorzej… Szukam źródła siły…

bez przesady

riddickpz — Mon, 26 Sep 2011 18:57:45 +0000

Wiele potrafię zrozumieć, niektóre dziwne zachowania ludzi również, ale dlaczego tak wielu ludzi, szczególnie tych w moim wieku, jak na złość prezentuje swoje wzajemne szczęście. No dobra, niech się cieszą sobą cieszą, ale czy naprawdę muszę oglądać na przemian obściskujące się i całujące pary?

dylemat historyczny

riddickpz — Mon, 19 Sep 2011 10:10:06 +0000

Od pewnego czasu zastanawiam się, jak ocenić ludzi, którzy fałszowali dokumenty na przestrzeni dziejów, aby wykazać rzekomą wyższość patriarchatu rzymskiego nad innymi, jak ocenić ludzi, którzy się nimi posługiwali w tej samej sprawie, jak ocenić ludzi, którzy po oddzieleniu się rzymu od Kościoła utrzymywali że kościół rozłamowy, niszczący jedność Kościoła Chrystusa na ziemi, został utworzony przez Boga i jak ocenić ludzi, którzy podczas soboru watykańskiego I fałszowali historię po to, aby utworzyć dogmat o uniwersalnej jurysdykcji biskupa rzymu i jego nieomylności i nauczają tego kłamstwa ponad miliard ludzi na ziemi?

Zbłąkane owce…

riddickpz — Sun, 18 Sep 2011 13:05:27 +0000

Wczoraj, to jest 17 września zakończyła się wizyta „biskupa” Piotra Hickmana z Ekumenicznej Wspólnoty Katolickiej, który odwiedził grupke ludzi, którzy sami siebie zwą „reformowanym kościołem katolickim”. Dlaczego słowo biskup znajduje się w cudzysłowie za chwilę, ale najpierw troche o tej dziwnej organizacji. Jest to organizacja, jak nazwa wskazuje ekumeniczna, ale też i liberalna, można powiedzieć skrajnie liberalna. Tolerowane są w niej wszystkie grzechy, które Bóg zakazał, w tej wspólnocie nie ustają próby wyświęcenia kobiet na księży, o czym świadczy fakt, że podczas tej wizyty była obecna pani Janine Stock, która nosiła białą albę i stułę co sugeruje że wydawało jej się że jest księdzem. No bujna wyobraźnia. Wspólnota ordynuje osoby które cierpią na choroby jak homoseksualizm i uznaje że nie ma w tym nic złego, błogosławi „związki jednopłciowe” cokolwiek miałoby to być. Podobnie czyni wspomniany wyżej „kościół”, dlatego współpraca między tymi organizacjami podczas wizyty pana Hickmana zakończyła się prośbą o akces „kościoła” do „Wspólnoty”.

Czego to ludzie nie wymyślą.

W pewnym momencie coś mnie tkneło i wszedłem na strone tej wspólnoty i poszukałem dokumentu o sukcesji apostolskiej owego „biskupa” Hickmana. Kiedy przejrzałem ten jakże krótki dokument, wiedziałem że trafiłem w dziesiątkę. Pan Hickman swoją sukcesję wywodzi od kardynała Antonia Barberiniego z XVII wieku, jednak w pewnym momencie na liście pojawia się pan Arnold Harris Mathew i to jest postać kluczowa. Dlaczego? Otóż człowiek ten podstępnie wyłudził sakrę biskupią od Arcybiskupa Utrechtu Gerarda Gula przedkładając mu fałszywy dokument wyboru na biskupa, nie będąc jednak duchownym zorganizowanego kościoła, bo został suspendowanym księdzem rzymskokatolickim. Gdy tylko fałszerstwo zostało wykryte, Unia Utrechcka zerwała z nim wszystkie kontakty, a szwajcarski biskup starokatolicki Eduard Herzog na polecenie Arcybiskupa Utrechtu wydał oświadczenie w którym było napisane:
1. Konsekracja wyłudzona pod fałszywym pretekstem lub po okazaniu fałszywych dokumentów, nie może być uznana za ważną, nawet gdy udzielona zostanie przez rzeczywistych biskupów przy dokładnym zachowaniu rytu konsekracyjnego.
2. Jeżeli uznaje się zdanie: nulla ecclesia sine episcopo (nie ma Kościoła bez biskupa), to należy również uznać zdanie odwrotne nullus episcopus sine ecclesia (nie ma biskupa bez Kościoła) Człowiek, którego żadne zorganizowany Kościół, zgodnie z obowiązującymi w nim przepisami, nie przeznaczyła we właściwej formie do objęcia urzędu biskupa, lecz który stara się o zdobycie urzędu biskupa samowolnie i dla osobistych interesów, nie jest ważnie konsekrowany nawet wówczas, gdy rytuał konsekracyjny jest dokładnie przestrzegany.

Ponieważ pan Harris pojawia się w „sukcesji apostolskiej” pana Hickmana, wniosek jest prosty: w wyniku przerwania sukcesji ze względu na występek Harrisa, pan Hickman jest przebierańcem i tak na prawdę nie jest biskupem, ponieważ nie posiada ważnej sukcesji apostolskiej, wszystkie nabożeństwa jakie odprawia, wszystkie sakramenty jakich udziela są mówiąc krótko: nieważne. Ludzie których ordynował pan Hickman są dalej ludźmi świeckimi, ponieważ nie posiadają ważnych święceń, w wyniku najzwyczajniejszego braku biskupa. Nie dziwi więc zabawa w ordynację kobiet, i inne rzeczy, ponieważ to zwykły teatr. Panom z Ekumenicznej Wspólnoty Katolickiej pozostaje jedno rozwiązanie: powrót do Chrystusa i znalezienie się w Kościele, kobietom które przebierają się za księży i odstawiają kabaret również. Ordynacja udzielona kobietom jest po prostu nieważna, tak jak nieważna była konsekracja pana Harrisa. Natomiast twór zwany reformowanym kościołem katolickim… Nie mam słów, bo, jedynie wstydzę się że mieszkam w tym samym mieście.

Brak konsekwencji

riddickpz — Sat, 17 Sep 2011 10:14:15 +0000

Jaki miała sens encyklika Leona XII Apostolica Curae, uzasadniająca nieważność święceń anglikańskich i przerwanie sukcesji apostolskiej z powodu zmian w rycie święceń, skoro kościół rzymskokatolicki po soborze watykańskim II sam zmienił ryt święceń? Rozumiem że rzym również uznał swoje świecenia za nieważne i sukcesję apostolską za przerwaną. Kościoły Starokatolickie jakoś uznały ważność świeceń anglikańskich…

Powrót króla :P

riddickpz — Sat, 10 Sep 2011 11:21:15 +0000

Tytuł oczywiście w tonie żartobliwym. Powrót z Autonomicznej Republiki Krymu zakończył się podróżą przez Bałkany a następnie wyjazdem „regeneracyjnym” do Mrzeżyna, tak więc to był najdłuższy czas kiedy przebywałem z dala od komputerów i internetu, za to zdrowo wypoczywałem. No ale wszystko co dobre kiedyś się kończy i powrót do Poznania był nieunikniony. Wątpię żebym kiedykolwiek opisał wycieczkę na Krym, wiele spraw z nim związanych muszę jeszcze uporządkować, podróż ta miała dwa wymiary: jeden bardziej doczesny, zwiedzanie przeróżnych zabytków, miejsc historycznych np. Jałta, drugi natomiast wiązał się ze sprawami, które świata nie dotyczą. Mówię tu o dialogach jakie prowadziłem z mnichami Uspieńskiego Monasteru w Bakczysaraju, który stał się miejscowością – bazą. Hotel był położony na obrzeżu miasta, tuż przy wejściu na Czufut kale, a w połowie drogi na wspomniane Czufut znajduje się właśnie owy monaster. Tam właśnie okazało się, że monaster skupia wielu wykształconych mnichów, z którymi rozmowa była budująca, jednak nie obyło się bez pewnych drobnych sprzeczek na argumenty. Nie powiem żebym jakoś specjalnie wygrywał, ale na swoją obronę dodam że oni język rosyjski mają w małym palcu, ja natomiast potrafię się dogadać, ale mam nadzieje że wschodoznawstwo na UAM to zmieni Później już nie było tak łatwo, ponieważ oprócz trzech osób ze mną włącznie dwadzieścia siedem osób z grupy się rozchorowało na jakiegoś ukraińskiego bakcyla, na szczęście były to już ostatnie dni na Ukrainie. O wygodzie podróży pociągiem sypialnym raczej nie ma co opisywać, łatwo można się domyśleć że najwygodniejsza nie jest.
Po powrocie miałem niecałe trzy dni by przyszykować się do kolejnej podróży, jak już wyżej wspomniałem na Bałkany. Rozpoczęło się pranie i przygotowywanie. W międzyczasie zacząłem odczuwać symptomy ukraińskiego bakcyla – gorączka, rozstrój żołądka, ból gardła i mięśni. A ponieważ nie było za wiele czasu, postanowiłem sprawdzić na ile prawdziwe są ludowe podania, że ukraińska wódka leczy ze wszystkiego. Wódki nie miałem. Za to przed wyjazdem zaopatrzyłem się w trzy butelki koniaku Ai-Petri, każda po pół litra. W szczegóły nie ma co się wdawać, powiem jedno – podziałało, dlatego z nowymi siłami wyruszyłem na Bałkany. Przejazd do Pszczyny nie należał do najwygodniejszych – piętrowy autokar z dachem tak niskim, że cały czas jak chciałem gdzieś przejść to musiałem iść zgięty w pół, miejsca siedzące też malutkie, zupełnie jakby konstruktorzy nie brali pod uwagę tego, że podróżują też ludzie którzy niekoniecznie są wychudzeni i malutcy, ale więksi i bardziej umięśnieni także. Ale pierwszego dnia udało się przejechać przez Słowację i Węgry. Drugiego dnia zwiedzaliśmy Serbię do Macedoni, oglądaliśmy Monastery i rozmaite zabytki, Ocrhyd, miasto wpisane na listę UNESCO, nastęnie do Bitoli, dawnego greckiego miasta, przeprawienie się na wyspę Korfu, gdzie zwiedzaliśmy miasto o tej samej nazwie. Następnnie byliśmy w Albani, o której powiedzieć można, że składa się z dwóch rzeczy – zabytków i prac budowlanych. Z Albanii z powrotem do Macedonii i zwiedzanie Serbii. Nie opisałem wyszstkiego, bo do tego trzebaby osobnego artykułu ze zdjęciami i innymi gadżetami, a które jeszcze czekają na zgranie na komputer.
Ostatni wyjazd – Mrzeżyno, też miałem tylko ze trzy dni na przygotowanie się i o szóstej rano czekałem na pociąg, który postanowił spóźnić się pół godziny i odjechać z innego peronu niż wcześniej zapowiadano, ale udało się zdążyć i szczęśliwie dojechać do Kołobrzegu skąd ostatecznie PKSem dojechałem do nadmorskiej wioski. To było pierwsze 10 dni spokoju w ciągu ostatnich pięciu miesięcy, jednak nie w taki sposób w jaki chciałbym aby było – słońce po prostu sobie zaszło i pokazało się dopiero w dniu wyjazdu. W międzyczasie pobytu w Mrzeżynie , w Kołobrzegu miał miejsce Campus Akademicki, o którym wiedziałem miesiąc wcześniej, o którym zapomniałem i przypomniałem sobie dopiero jak wróciłem, kilka godzin temu. Nie chciałem tam jechać, z jednego powodu – wiedziałem jak to będzie wyglądało: alkohol, papierosy, inne używki oraz masa innych rzeczy. Jak się okazało, po przypadkowym spotkaniu starego znajomego – nie pomyliłem się ani na jotę. Tak więc generalnie po powrocie regeneruję siły, od 30 września zacznie się naprawdę ciężka praca – Wschodoznawstwo

Bon Voyage

riddickpz — Tue, 26 Jul 2011 00:01:05 +0000

Nie chcę się chwalić specjalnie, ale za kilka godzin wyjeżdżam na teren Autonomicznej Republiki Krymu, gdzie spędzę najbliższe jedenaście dni w towarzystwie przyjaciół ze wschodu. Nie wiem jak będzie z internetem, tereny Bakczysaraju, miasta docelowego, nie są bogate w WiFi, tak więc mogę mieć utrudniony dostęp do internetu i będę pisał jeszcze rzadziej na tym bloku. Tak czy inaczej gdy tylko pojawi się okazja, natychmiast dam znać.

W nawiązaniu do poprzedniego tematu, ostatecznie wybrałem Filologie słowiańsko-polską i Wschodoznawstwo. Nie mówię już o tych, którzy się wykruszyli bo dostali się gdzieś wyżej i również zastosowali system zgłoszenia wiekszej ilości wybranych kierunków, chociaż niektórzy zarzucali że przeze mnie co najmniej trzy osoby zostały pozbawione możliwości studiowania, co jest kłamstwem…

Dylemat

riddickpz — Mon, 11 Jul 2011 16:52:12 +0000

Ukazały się w końcu wyniki rekrutacji na rok akademicki 2011/2012. Zgłosiłem sie na pięć kierunków, i jak się dziwnym cudem albo szczęściem dostałem na wszystkie. Teraz wobec tego mam spory problem, bo najzwyczajniej nie wiem co wybrać. No więc mam do wyboru:
- Filologia, specjalność filologia słowiańska i filologia polska, grupa z językiem rosyjskim,
- Filozofia, specjalność etyka,
- Filozofia, specjalność życie publiczne,
- Politologia
- Wschodoznawstwo.
I co mam w takim wypadku zrobić? Jakie dwa kierunki wybrać, bo chciałbym dwa i nie ukrywam tego…

Czy na pewno hańba?

riddickpz — Mon, 04 Jul 2011 20:01:41 +0000

Jeszcze oficjalnie wyborów nie ma, ale kampania trwa. Dzisiaj sld znowu zamiast porządnie wziąć się ze merytoryczną próbę zaistnienia, prawdziwego zaistnienia na scenie politycznej, to jak zwykle złapało za slogany i utarte powiedzonka. Dzisiaj na konferencji prasowej poświęconej ustawie antyaborcyjnej przedstawiona została mapa europy i części afryki. Część zaznaczona na zielono, dominująca część, to były państwa gdzie można legalnie mordować ludzi nie mogących upomnieć się o swoje prawa, a na czerwono, czyli głównie tereny afrykańsko arabskie i Polska jako kraje gdzie morderstwa nie są dozwolone. Nie bez celu tak zrobiono, najpierw rzucono tekstem że ta mapa, jest wielką mapą polskiej hańby na tle europy, dlatego że chronione jest życie i nie można bezkarnie zabijać. Jest to co najmniej śmieszne, że politycy samozwańczej „lewicy” tak cywilizowane prawo, jak prawo ochrony życia uważają za hańbę.

Trudno się nie dziwić prawda?

Jednak kolejna wypowiedź sprawia iż nie pozostaje tajemnicą, że owi politycy po prostu mają narąbane w głowach i powinni poddać się analizie lekarskiej. Doszedłem do tego wniosku po pewnej wypowiedzi, jaka miała miejsce później. „Traktowanie kobiet dzisiaj jest na takim poziomie jak w Arabii Saudyjskiej czy w Iranie” – ocenił podczas konferencji były minister zdrowia Marek Balicki. Czy tą wypowiedź, czy takie twierdzenie i człowieka wygłaszające je można traktować poważnie? Panie ministrze, jest pan człowiekiem śmiesznym i wyjątkowo niedoinformowanym. Gdyby było tak jak pan mówi, to nie widziałby pan nawet twarzy swojej żony na ulicy, bo musiałaby być przymusowo ukryta pod burką, byłaby pozbawiona praw wyborczych i nie mogłaby się nawet sprzeciwić. Pan pewnie regularnie by ją katował, bo tak nakazywałby panu koran. Jeżeli pan tu w Polsce kobiety były by traktowane jak w tych krajach arabskich, to oznacza tylko fakt, że jest ignorantem, który nie odróżnia dobrobytu jaki mają kobiety w obecnych czasach, od którego już większości się poprzekręcało w głowach, od tego dna, w jakim się znajdują mieszkanki znajdujące się na południu. A to bardzo smutny fakt, że nasi porutycy stoją na wyjątkowo niskim poziomie…

metoda

riddickpz — Fri, 17 Jun 2011 12:09:38 +0000

Od kilku dni oglądam poczynania naszych narodowych polityków i coraz bardziej załamuję ręce. Coraz bardziej mam wrażenie, że Polska przestaje być ojczyzną, a zaczyna być jakimś ogrodem zoologicznym. Decyzje podejmowane na najwyższym poziomie władzy, to jedno wielkie dno. Dlatego inspirowany pewną książeczką rodem polskiej fantastyki, dowiedziałem sie jaka jest najskuteczniejsza metoda na obecny stan polityki. Jest to prosta metoda, a nazywa się metodą warstwową. Metoda ta polega na bardzo prostym mechanizmie: warstwa ziemi, warstwa polityków, warstwa ziemi, warstwa polityków i tak do skutku. Czasami wydaje mi sie że to jedyne słuszne rozwiązanie…